webmaster atilla

Hayal Gücü ve Hayat Hikayesi



Ney Sesi Dinle

hayat hikayesi
Merhaba ben Baybars, evliyim 10 yaşında kızımız var. Özel bir bankada çalışıyorum. İşlerimin yoğunluğundan sevdiklerime zaman ayıramıyordum.

Yorgun bir şekilde eve geldiğim günlerden biriydi. Küçük kızımın elinde eski resimlerin olduğu albümü gördüm. Gel buraya bakalım dedim. Albüm sayfalarını çevirirken maziye gittim. Rahmetli babam ve annemin gençlik resimlerini görünce duygulandım. Bir yandan kızıma albümdeki resimlerin anılarını anlatıyordum. Ne güzel günlerdi annem şimdi yaşlanmış ve yalnız yaşıyordu. Fark ettim ki telefon harici en son 2 sene önce bayramda ziyaret etmiştik. İşlerimin yoğunluğundan zaman ayırıp gönlünü alamamıştım. Suçluluk duygusuna kapıldım.

Hemen arayıp hafta sonu için yanına gelmeyi düşünüyorum dedim. Hayırdır oğlum bir sıkıntın mı var dedi. Alışkın olmadığı için şaşırmıştı. Buse ve kızımız Tuğçe doğum günü partisine söz verdikleri için gelemediler.

hayat hikayesi
Hafta sonu annemi ziyaret ettim. Eve dönmüş eşime anlatmaya başladım. Annem sevdiğim yemeklerden yapmıştı. Güzel bir ziyafet sonrası kahvelerimizi içerken sizden bahsettik. Gelemediğiniz için üzüldü. Ama beni gördüğü için çok mutlu olduğunu söyledi. Rahmetli babamın resmi duvarda duruyordu. Gözümü alamadım. Keşke babam da olsaydı ne güzel olurdu. Kısacası çok güzel zaman geçirdik, "Buse". Bu hafta sonu için ailece ziyaret edip anneme sürpriz yapmaya karar verdik.

3 gün sonra işteyken ani bir telefon geldi. Hastaneden arıyorlardı annem kalp krizi geçirmiş hastaneye kaldırmışlardı. Annemi kurtaramadık vefat etti. Yıkılmıştım ama ölüme çare yok işte.

Annemin evini toplarken çekmecesinde bir defter buldum. Günlüğe benziyordu tarihler vardı. Hiç fark etmemiştim. Yıllar öncesine ait yazılar vardı. Son yaprak dikkatimi çekti. "Bugün oğlum ile zaman geçirdim. Beni çok mutlu etti. Allahım dualarımı kabul ettiğin için teşekkür ederim yazıyordu." Hüzünlendim gözlerinden yaşlar geldi. Belli ki annem sürekli beni görmek için dua ediyormuş. İşlerim aksamasın diye bana belli etmiyormuş. Ya aklım başıma gelmeseydi yakın zamanda annemi görmeseydim bu günlüğü okuduğumda ömür boyu pişmanlık duyacaktım.

hayat hikayesi
Günlüğü okumaya devam ettim. Beni doğurduğu zaman ki duygularını yazıya dökmüştü. Çok hüzünlendim. Annemin günlüğünün olduğunu bile öldükten sonra öğrenmiştim. Kendimi sorguladım. Annem ara ara bir şeyler yazıyordu hatırlıyorum ama ben dikiş ile ilgili şeylerdir diye düşünmüştüm. Bu arada annem mahallenin terzisiydi. Hanımlara evimizde elbiseler dikiyordu. Tabi yaşlanınca gözleri bozulmaya başladı bırakmıştı.

Rahmetli babamın resmini evimize asmak için duvardan aldım. Annemin resmi ile beraber asacaktım. Valize yerleştirirken çerçevenin arkasında annemin resmi ve bir zarf gördüm. Zarfı açtım annem cenaze masrafları ve mezarı için para ayırmış ve notu eklemişti. Eski toprak işte bir kez daha duygulandım. Şimdi evimizin misafir odasında babam ile annemin resimleri duruyor. Baktıkça keşke daha çok zaman ayırsaydım demekten kendimi alıkoyamıyorum. Annemin günlüğünü ara ara doymadan tekrar tekrar okuyorum. Buse ile dertleşip sürekli empati kuruyoruz. Çünkü bizlerde yaşlanacağız.

Wemaster Yorumu
Demem o ki iş güç olur. Anne, baba ve sevdikleriniz ile daha çok zaman geçirin. Yüzyüze gönül almanın, yanında olduğunuzu hissetirmenin yerini hiçbir şey tutamaz. Sevdikleriniz vefat ettikten sonra mezarına gidip bazı şeyler için pişmanlık duymak var unutmayın.

Webmaster Atilla Göktan

hayal gücü,hikayeler
  atillaHikayeler - Meslekler

hayal gücü hayat hikayelerini
okuyabilirsiniz.

hayat hikayeleri oku

hayal gücü hikayeler oku

hayal gücü hayatın vazgeçilmesidir.
hayat hikayesi,hikaye oku
hikaye